Po tim boci Dunayu

Po tim boci Dunayu (2)
Chaban vivci hanyaye.
Vin hanyaye, hanyaye, (2)
Na molodciv hukaye:
– Oi vy, hlopci-molodci, (2)
Perekazit divonci:
Nehai mene ta i ne zde, (2)
Nehai zamuz ta i ide!
Skoro divcha pochula, (2)
Ta dodomu mahnula:
– Mamcyu z moya ridnenka!
Shcho ya budu robyty?
Ne htyat hlopci ljubyty...
– Piidy, donyu, do hayu, (2)
Nakopai zillya-rozmayu!
– Ya rozmayu ne znayu, (2)
Chiba ljudei spytayu...
Nakopala korinnya (2)
Z-pid biloho kaminnya,
Poloskala na richci, (2)
A varyla v moloci...
A shche korin ne vkypiv, (2)
A vze chaban pryletiv.
– Oi shcho z tebe pryneslo: (2)
Oi chy chovnyk, chy veslo?
– Prynis mene syvyi kin (2)
Do divchyny na sei dvir.