Prybulci

Ya sydzu v sebe doma, p’yu ya kavu, p’yu ya chai,
Za viknom tam shchos traplyayetsya, ne znayu, vybachai.
Ale raptom shchos zablymkalo, zaruhalos, tak znai –
Ce prybulec v moyii hati, vin skazav meni: "Sidai".
Zamist toho, shchoby sisty, ya ne znayu, ya upav,
Bo takyh ya shche ne bachyv, pro takyh ya shche ne znav.
Ni-ni-ni, ne bozevilnyi ya, yak skazete vy vsi,
Ce prybulec v tvoyii hati, ce prybulci v moyii holovi!

Ya prybulec iz planety pid suzir’yam Delta Te,
V tebe ye teper zavdannya, budesh misiyu nesty.
Ty pro ce vse rozkazaty musysh ljudyam v mikrofon,
V holovi u tebe bude nash nyzkochastotnyi ton.
I koly use ce zrobysh, my ce vznayem, my pryidem
I todi my vas zahopymo, todi my vas ub’yem.
Nu, a tomu, hto ne viryt, my vsi z’yavymsya vvi sni,
Ei, zemlyany, zdavaites – ce prybulci v vashii holovi!

I shchob dovho ne dumaty, ya skazav prybulcyu: "Hei!"
Ty skazy meni yakoho, ty skazy chomu ty zlyi?"
V holodylnyku u mene tam des ye zyva voda,
Yak z prybulciv, tak z zemlyan vona robyt chudesa.
Nich hulyaly, nich spivaly, zaprosyly my divchat,
Tancyuvaly, rozvazalysya, ce buv nichnyi parad.
Ya ne znav de buv ya dali, ce bulo yak uvi sni,
Zranku tilo vse bolilo i tuman buv v holovi.