Marsh Shevchenkiv

Ne mii kumyr lyaklyvyi krit
Ya hochu zyty, hochu zdobuvaty svit
Na cii zemli ya zalyshyty hochu slid
Ya vtilyt mushu zapovit

Ne ity do zaidy na poklon
I ne chekat svoho narodu pohoron
I hovoryt lyshe mechem, spysom zi zlom
Ity shukat novyi vohon

Ne zkrayu ya zvedu svii dim
Aby v zapichku bulo zatyshno u nim
Sered pustel i Bohom proklyatyh osel
Svoyu zvedu ya cytadel

Na viter sliv ya ne pushchu
Bo sprahla dil zemlya yak v zasuhu doshchu
I moya mriya duhu ne polon
A lysh nakaz, lyshe zakon

Samomu znayu – ne diity
Chtos maye pravo dovesty nas do mety
I ya do posluhu svoyii starshyni zvyk
Dlya kohos ya tak samo providnyk

Na samoyidstvo tratyt chas
Nam ne veliv Boh, nam ne veliv Taras
Lyshe zusyllyam voli dorohoi cinoi
Zahochu i budu ya heroi