Mii Boh

Tin dniv prolitala nad moyim tilom,
Ya ishov nache mertvyi – hotiv ya zyty.
Ya padav i bilshe ne mih vstavaty,
Ya tak ne hotiv todi pomyraty,

Ale Vin pryishov, Vin pidnis mene,
Kazav, shcho meni treba tilky zyty.
Ale Vin pryishov, Vin zihriv mene.
Tremtila zemlya i tremtilo nebo,
Ya buv, nache kvitka samotnya v poli.
Mene pohlynala yakas pechera,
Ya dumav, shcho ce moya kara doli.

Ale Vin pryishov, Vin pidnis mene,
Kazav, shcho meni treba tilky zyty.
Ale Vin zihriv i vidkryv meni
Zyttya, shcho ne mozna ni chym zakryty.
Ale Vin pryishov, Vin pidnis mene,
Kazav, shcho meni treba tilky zyty.
Ale Vin pryishov, Vin zihriv mene.

Zakryti vsi ochi, zakryti vuha,
Ya liz pryamo v peklo, ya liz ohoche.
Todi ya nikoho zovsim ne sluhav,
Robyv vse sobi, yak dusha zahoche.

A potim ya vpav na svoyi kolina,
Chomus v holovi vse perekrutylos.
I serce ozylo, vidkrylys ochi,
I ya zrozumiv, shcho zyttya zminylos.