Na Lysii hori

Na Lysii hori dohoryaye bahattya nichne,
I lystya osinnye na Lysii hori dohoryaye,
a ya vze zabuv, de ta Lysa hora, i ne znayu,
chy Lysa hora vpiznala b mene.
Seredyna zovtnya, pora nadvechir’yiv tvoyih,
tvoyih nedovir i nevir i osinnoho vitru.
I vze polovyna zyttya zabuvayetsya. Hrih
uze zabuvayetsya. Hore i radist nehytra.
Seredyna zovtnya – tvoyih tonkohorlyh rozluk,
I ya vze ne znayu, ne znayu, ne znayu, ne znayu,
chy ya vze pomer, chy zyvu, chy zyvcem pomyrayu,
bo vze vidbrynilo, vidkvitlo, vidhralo, vidhaslo navkruh.

Ta dosi shche pahnut tuzlyvi doloni tvoyi,
I huby hirki az soloni i dosi shche pahnut,
I Lysa hora prolita – sharapudzenym ptahom,
I hluho, yak krov uv aortah, nadsadno hudut holuby.

Na Lysii hori dohoryaye bahattya nichne,
I lystya osinnye na Lysii hori dohoryaye,
a ya vze zabuv, de ta Lysa hora, i ne znayu,
chy Lysa hora vpiznala b mene.