Transliteration
Menu
Zvorohobylysya aistry
pryosinnim sonceletom,
promynalnoyu poroyu,
padolystom deruchkym.
Bozna-zvidky zdaty ranku.
Moze, zazymok raptovyi,
moze, doshch, a, moze, viter,
stii – nemov na cholopku.
Kruzelyaye ponad nymy
vechir, kryla rozkrylyvshy,
vpav na horlycyu iz neba
stonastorchenyi korshak.
Skoro hodorom zahodyt
shchyrym zlotom kuta brama
lisu, zalisu, uzlissya
i nastane blahovist.
Ale kvitam dosyt myti,
dosyt doli, dosyt chasu,
dosyt yim zyttya i smerti –
vsoho Boh yim dav spovna.
Toz pid lystya kruhopadom
v urochystosti vechirnii
mriyut syni-syni aistry
bez radinnya i zurby. (ost 2 ryadky – 3)
