Dyvne misto

My idemo tudy z toboyu,
De davno chekayut nas,
De trembity i hoboyi
Nam zahrayut dyvnyi vals.

I v ostannii chas rozluky
Bilya mista davnih stin
Ya ostanni tyhi zvuky
Zberezu v rukah tercyn...

Pryspiv:
I my z toboyu pidemo dvoye
V misto kazkovyh mrii.
Budemo spivaty i tancyuvaty
Cei tanok tvii i mii.

Tam na sonyachnyh klarnetah
Hraye heniya ruka
U zahublenyh sonetah,
De Nebes teche rika.

I lysh tam, de tysha hraye
Sered zvukiv i pisen,
Nas ostannih pryvitaye
Dyvnyi zatyshok osel...

Pryspiv:
I my z toboyu vviidemo dvoye
V misto kazkovyh mrii.
Budemo spivaty i tancyuvaty
Cei tanok tvii i mii.

Lyshe pisnya, niby kryla,
Niby skrypka, niby zal.
Ale tam nas polyshyla
Tvoya davnishnya pechal.

I pid krylamy svitannya,
De lyshylysya kazky,
Niznym spomynom kohannya
Tvoyeyi ya torknus ruky.

Naidyvnishi Valsa ruky
Vizmut muzyku tvoyu...
My, yak zablukali zvuky,
Shcho tancyuyut u Rayu.

Pryspiv:
I my z toboyu zalyshymos dvoye
V misti kazkovyh mrii.
Ce nasha dolya – pisnya i volya –
My nazavzdy u nii.

Cei tanok tvii i mii...