Odyn na odyn z samotoyu

Ya zostavsya odyn na odyn iz soboyu
Mandrivnyi dykyi viter zalyshyv mene.
Ya zostavsya odyn na odyn z samotoyu,
Ya zakohanyi sylno u tebe, ale.

Soncya bilshe nema, nich sidaye za plechi.
Zamist lita – zyma, i tak tyazko na serci.
Sliz tvoyih bilsh nema, ya tak viryv tobi.
I kohannya bulo... a bulo, chy ni.

Ya zostavsya odyn na odyn z samotoyu,
Ya zabutyi vsima, Bohom lysh ne zabutyi.
A buty hotiv – odyn na odyn iz toboyu,
Ale zradzenyi buv i nepravdoyu skutyi.

Soncya bilshe nema, nich sidaye za plechi.
Zamist lita – zyma, i tak tyazko na serci.
Sliz tvoyih bilsh nema, ya tak viryv tobi.
I kohannya bulo... a bulo, chy ni.

Ya zostanus odyn na odyn z samotoyu,
Holovoyu shyljus nad mynulym svoyim.
Ale ya ne hanblju nelehku svoyu dolju,
yak i ya odynokyi bez tebe mii dim.

Soncya bilshe nema, proholoda za plechi
Nizno tak obiima, u samotnii mii vechir.
Ale ya viryu v te, shcho poverneshsya znovu.
I povernem kohannya, i ya budu z toboyu.