Shlyahy

Shlyahy...
Velyki i mali
Shlyahy...
Proity,
Znaity...
Svoyi shlyahy.

De vzyaty syly?
Shchob sered nochi
Vidkryty ochi,
Prozrity...
Zhadaty znovu
Svoye im’ya
I svoyu movu.
Zhadaty
Ridnu hatu,
Batkiv.
I znovu staty
Tym vohnem,
Shcho spaljuye kohannyam!
Shlyahy...

Ya ishla tudy,
De nebo padaye dodolu.
Ya ishla, ne mayuchy mety,
Dusha bula pusta i hola.
De ya?
De ty?
Ya kydala kaminnya v vodu
I zori rozbihalysya navkil.
Ya ishla vid zahodu do shodu,
Nesla svoyu vselensku bil.
De ya?
De ty?
Ya dyvylasya za hmary
I ne bachyla tam Boha.
De z doroha, shcho vede do hramu?
Doroha do rodynnoho porohu?
De ya?
De ty?
Ya shukala tebe,
A znahodyla tin na stini.
Yak proshchannya nebes,
Yak nochamy pohlynuti dni.
Tilky bezlich shlyahiv
Neposylnyi tyahar.
Tilky marennya sniv
I budennist buttya.
Tilky ty.
Tilky ya.