Materi

Ty vze stariyesh, ta ya ne pomichayu coho
Ya dobre znayu, shcho hriye tvoye teplo.
Ya vidchuvayu, ye zi mnoyu poruch ty,
De b ya ne buv, chekatymesh ljubytymesh zavzdy.

I lysty, slova po telefonnii rozmovi
Chekayesh vid syna lasky i ljubovi.
Zvychaino, mamo, ty yedyna nazavzdy
Kudy b ya ne ishov, vsi stezky, provedut mene tudy...

De budesh ty. De bude hlib i sil na stoli,
De mamyna ljubov ne zavazatyme meni.
De budut radi i v radosti, i hori
De spokii i turbota, stanut u pryhodi.

Cikavi istoriyi, zyttya ne spynysh ni na myt,
My ne povernemos v mynule, vono hai teplo lysh zhoryt.
Ale zhadaty, yak vse pochynalos
Ya ljublju tebe, mamo! I ne pokynu, shchob ne stalos!

Pryspiv:
Probach meni, mamo, za vse
Ty yedyna hto v mene ye
Ya hochu chuty tvoyi slova
V yakyh lunaye melodiya moho zyttya.

Chai roky bizat, hai ya doroslishyi vze stav
Z koznym rokom, nabyratys rozumu pochav.
Tvoye slovo, tvoyi perezyvannya (vyhovannya)
Ya ne zabudu. Ce z ne prynosyt (meni) strazdannya.

Moye kohannya. Zvychaino hochesh shchob ya buv shchaslyvyi.
Sim’ya, dity, dlya tebe vnuky – chas staye krasyvyi.
Vse zminytysya maye duze vdalo,
Ne zabuvai lysh odne: "Ya ljublju tebe, mamo!"