Poverny

Klyche dumka poletity... Tam, de spohady vid lita,
De lyshylys nashi mriyi – serce tvoye vze ne hriye.
Nas doroha rozdilyaye, i vze bilshe syl nemaye
Podyvytys v tvoyi ochi... Tak zabuty tebe hochu!

Pryspiv:
Poverny meni moyu ljubov!
Moho sercya polovynku ty vertayesh znov i znov...
Ne treba bilshe sliv!
Shchob poviryt – chas pryishov!

Nime serce v hrudyah b’yetsya: ozylo, ta ne smiyetsya,
I boyitsya rozkazaty, yak nelehko pokohaty...
Ty vze bilshe ne podzvonysh, obiinyaty ne dozvolysh,
A ya budu pam’yataty, yak my vchylysya kohaty...

Pryspiv