Koly tvoya mriya vmyraye

Chekannya tak plekalo i taki nesterpni buly dovhi dni v nadiyah z cukru.
I mriyav v hmarah i yiyi dotyk z tvoyih teplyh sniv teper ziv’yalyi.
I chuyesh kohos ty tam v dalyni, yiyi ne chekai, ce bulo u sni.

Pryspiv:
Ty hochesh pity ta ne znayesh kudy i chomu tak bolyt, koly mriya vmyraye.
Serce prosyt pryity obiinyaty i ty hirko plachesh, koly tvoya mriya vmyraye.

Shche tilky myt i ziv’yane i znyknut slozy vsi tvoyi hirki v mertvim okeani.
I nich roztane i tyhyi sum zalyshyt svoyu tin – i nestane.
A zaraz bolyt, tvoye serce slozyt, vona shche zyva, vona hyne, vona pomeraye.

Pryspiv (3)