Vodoyu z neba

Zatyahnulys vuzly, zav’yazalys zyly
Zupynylysya my, zupynylysya bezsyli
Neskinchennist vikiv i rehoche v nas bezodnya
Za mynuli hrihy my platyly ta sohodni

Pryspiv:
Ty idesh vodoyu z neba...

Perehresnyi vohon, ce meza, ce vyshcha mira
V nebo rvetsya dolon znakom prystrasnoyi viry
Lehionamy idut masy siryh i bezrodnyh
Zakypila rtut vid napruhy, bo sohodni

Pryspiv