Anhel mii

Koly nadi mnoyu tilky nebo, a v nebi
Tilky tiyi yasniyi zori
I navit zori nadi mnoyu zhasayut
Yak tebe poryad zi mnoyu nemaye
A koly my z toboyu hulyayem pid nym
Vony nam svityat yasno, yak nikoly
I hochetsya na ves svit prokrychaty
Yak tebe ya sylno ljublju

Pryspiv:
Chocha ty ne anhel i ne mayesh kryl
Ale ya tebe porivnyuyu z nym
Bo tvoya krasa niby nezemna
A sama ty nache ta zorya
A v tvoyih ochah nache zori blyshchat
Nache sonce siya
Bo koly ya u nyh podyvljusya, to vmyt
V mene serce horyt

I navit sonce i navit zori
Meni bilshe nepotribni
Nepotribni meni ni povitrya i voda
Cherez te, shcho ty v mene ye taka
Bo ne mozna ni z chym porivnyaty tvoyu
Porivnyaty tvoyu, nezrivnyannu krasu
I teper ne znayu, shcho by ya robyv
Yakby tebe ya ne ljubyv

Meni ne vystachyt i tysyachi sliv
Aby skazaty, yaka z ty v mene vrodlyva
Ale ya mozu i bez sliv tobi skazaty slovo "ljublju"
Ya vdyachnyi Bohu za te, shcho ty v mene ye
Takoyi, yak ty, meni nide ne znaity
I nazyvayu ya tebe Anhel mii
Bo ty vtilennya moyih mrii