Chuyesh

Chuyesh, viter reve?
Z zahodu zvistku nese.
Zvistku kryvavu strashnu,
Zahybel tvoyu i moyu, brate.

Shepotom stala yurba homonity,
Sunut tevtony pivsvitu skoryty.
Sune navala v mechah ta hrestah,
Smert abo rabstvo nese nam vona.

Korshuny zhrayamy maryat v poloti
Chuyut zapah mertvoyi ploti.
Shcho roztelylas v dalekyh stepah,
Bryazkit metalu i yih ochi horyat.

I vse, shcho bulo, nihto ne skaze,
Ne zrozumiyut ti umy,
Shcho visk dushi povoli tane –
Z teplom vechirnoyi svichy.

Za kryky tyh, hto zhnyv v nevoli,
Chto proty supostata vstav.
Narod slov’yan ziinyavs do boyu,
Serpy na zbroyu rozminyav.

Sela i mista braly v oblohy,
Chorni pantery, na holovah rohy.
Chrest na hrudyah u vsih maioryt
Vy ne vid boha, vam v pekli horit!

Stolnyi hrad, braly ostannim.
Novhorod-nadiya ostannya.
Viche zbyraye druzyny mali,
Shlyah peretnuly nevski polky.

I vsya ta zlist, blahaya vist,
Ziishla z nebes, vidkryla lyc.
V te maryvo, v tu pelynu
Svyataya Diva nayavu.

A soncya promin vyhlyadav,
I strah na serci rozhanyav.
Slozu pustyla diva cyu,
Na chornu dnynu, rokovu.

I hryanuv klych – "polky u sich".
Tryvala bytva cilu nich.
Bahryana krov topyla snih,
Ne vytrymav i trisnuv lid.

Krychaly knehty ta voda,
Cholodna, chorna, lodyana.
Poshchady vam teper nema,
Topyla hadiv, yak mohla.