Lado

Bulo kolys, de i yak ne zbahnu,
Stalosya dyvne, chy doli diyannya.
Tebe zustriv, chy mozlyvo nasnyv,
Ta i poljubyv v odyn raz i vostannye.

Tvoyih ochei syn ozer charivna,
Kosy – lisy, vitry shovkom shepochut.
Ruza – krasa rozlyva polum’ya,
Ne vidpuska mene zvaba divocha.

Manyat, pechut vohne-vyshni vusta,
Zvabljuyut persy – hoverly cukrovi.
V loni laniv ya navik zahubyvs,
I opynyvsya v poloni ljubovi.

Polony, polony mene v den i vvi snah,
Zapaly-no vohnem moye serce shalene.
Polechu povesni, zakrychu v nebesah,
Moya zemlenko – nene.

Spovnenyi mrii, tvii ya vershnyk micnyi,
Ya prylechu na koni dyvokrylim.
Zluyu bidu zupynyu, odvedu,
Tebe vizmu, zaberu v nebo – vyrii.

Ya odyn z tyh, hto ce dyvo uzriv,
Orden palkyi, viisko lycariv virnyh.
Budu z toboyu, tvii nezminnyi heroi,
Zemle moya, moya divo – rodyno.

Polony, polony mene v den i vvi snah,
Zapaly-no vohnem moye serce nestyamne.
Polechu povesni, zakrychu v nebesah,
Moya lado kohana.

Plomenii, promenii, osyahny do hory.
Ty hory, moye serce, u shchasti i boli.
Zacharui, podarui meni svit – kolory,
Moya zore – ljubove.

Polony, polony mene v den i vvi snah,
Zapaly-no vohnem moye serce, kalyno.
Polechu povesni, zakrychu v nebesah,
Moya zemlenko myla.
Moya krayino,
Lado yedyna,
Nespovidyma.