Zovtyi lyst

Skoro vechir.
Odynokyi lyst, hnanyi vitrom,
Prolitaye povz mene.
Vin bilshe syudy ne povernetsya.
Ne povernus, mabut, i ya,
Bo navishcho?
Moye kohannya yak toi zovtyi lyst.
Vin moze vpasty tilky do tvoyih nih.

Pryspiv:
Ne znayu ya, chy znov syudy pryidu,
Ta zalyshayu zamist sebe
Ti kvity, shcho znaishov v sadu
Dlya tebe, dlya tebe ya.
A moze zavtra ty proidesh os tut,
De viter peljustky kolyshe.
Tak znai, ya shchastya svoye tut
Zalyshyv, zalyshyv ya.

Mozlyvo, zavtra
Ty proidesh bilya miscya nashyh zustrichei
Mozlyvo, pobachysh mii ostannii darunok
Nashomu kohannyu.
Yakshcho viter ne rozviye ti kvity,
Ne chipai yih, vony mertvi.
Nehai vony lezat,
Vyklykayuchy hvylynky sumu zakohanyh,
Shcho prohodyat poruch.

Pryspiv