Serce

Serce v rukah zhoraye v zolu,
I dusha zamerzaye u podyhu.

Ty nache ptah, shcho krylom promahnuv,
Zabrala use, shcho b nahadalo vesnu.

Snih u ochah tane v dribnu slozu
I teche zyvoyu vodoyu po lycyu.

Oblychchya v moyih dnyah, ochi v moyih zirkah,
A tvii holos zvuchyt u moyih snah!

Pryspiv:
Ty taka, yak vechir, zabyrayesh sonce.
Ty taka, yak ranok, zabyrayesh zori.
Moye serce vtopyla ty v hlybokim mori
Pochuttiv holodnyh, nache lid v opolonci.

Serce v rukah vze zhorilo do tla
I ne tremtyt vze vid podyhu dusha.

Sonce zabrala tvoya imla, zori zabrala tvoya tma
i zalyshylas lysh sutinkiv zyma.

A sutinky horyat vohnyamy dyvnymy –
To vatry kuzen zirok, shcho ne zabrala ty!

A ti zori znimayut pechat smutku na lyci
I kuyut stalevyi mech z moyeyi dushi!

Pryspiv:
Ya stav takyi, yak vechir, i zabrav tvoye sonce,
Ya stav takyi, yak ranok, i zabrav tvoyi zori,
Tvoye serce vtoplju ya v hlybokim mori
Pochuttiv holodnyh, nache lid v opolonci.

Tvoye serce v moyih rukah zhoraye v zolu,
I tvoya dusha zamerza vid moho podyhu...