Tin

Znov nache vpala z neba
Tin i ne vydno bereh
Strah roz’yidaye ochi
Stii! Ya uze ne hochu tak!
Son ne staye chitkishe
Bil rozchynyaye tyshu
Nich dzerkali vidbylas
Kryk! Vse, shcho zalyshylos tam!

Pryspiv:
Uze ne zlamaty
Nevydymi hraty
I ne podolaty chas
Znaity v sobi syly
Rozpravyty kryla
Yakby shche raz!
Ta znovu
Dni znykayut neohoche
Tini dyvlyatsya u ochi
Bil vertayetsya shchonochi, yak zavzdy
A ranok
Znovu spalyt vsi bazannya
Chvylya strahu tyho myne
I nich zabude mene...

Nich vidchynyaye dveri
Shlyah hubytsya v pusteli
Chas vyse neporushno
Strah rozdyahaye dushu
Tin znov hovaye stiny
Bil, yak udar u spynu
Krok kozen raz vostannye
Hniv – to moye bazannya!

Pryspiv