Ridna hata

Des na tomu dalekomu berezi,
De batkivska hatyna stoyit,
Zalyshylys moyi bili berezni,
Za yakymy tak serce bolyt.
I ne mozu niyak zrozumity ya,
Choch u zrilomu liti stoyu:
Chom zuryus za nyzenkoyu hatoyu,
Koly mayu vysoku svoyu?

Pryspiv:
Bila hata, ridna hata.
Pid viknom buzok i m’yata.
Zazurylasya, starenka,
Bilya richky Bokovenky.
Bila hata, ridna hata
Pahne hlibom, dyha svyatom –
Nache pysanka kvituye
Na barvystim rushnyku!

Oi, yak hochetsya v sini pahuchomu
Pozbyraty rozhubleni sny!
Oi yak hochetsya znov peremuchytys
U obiimah p’yankoyi vesny!
Tilky znayu: lita ne vertayutsya –
Z lastivkamy za obrii letyat.
Ridna hata z nam sonechkom svitytsya
Vse zyttya, vse z bo nashe zyttya.