Zoryana

Lyuba divchyno, kohana,
Synooka ta rum’yana – makiv cvit.
Kazut ty ne idesh, a pyshesh,
I na vsih medamy dyshesh – yasen svit.
Ya blukav u poli, v lisi,
U hayah moho Polissya vse shodyv.
Lynuv ptahom nad horamy,
Shchob zustrit tebe – Zoryano, dyvo z dyv.

Pryspiv:
Hei, Zoryano! Divchyno kohana, divchyna zadana,
Ty moya, Zoryana!
Hei, Zoryano! Zore-zoryanycya, divchyna kohana,
Zore-charivnycya!

Yak pobachu tvoyi ochi,
To bez tebe ya ne hochu v sviti zyt.
Budu ya tebe kohaty i do sercya pryhortaty koznu myt.
Ruky ya tvoyi ciluyu,
Persten i fatu daruyu – odyahny!
Oi Zoryanochko, Zoryana!
Na rushnyk vesilnyi stanmo voseny!

Pryspiv