Viku moho den

Vid zlyvy muzyky v meni nide nemaye poryatunku.
To hraye na shchemkii struni pid pavu ryadzena chaklunka,
To hraye osin, i brynyat nad sadom bdzil violoncheli,
I nevymovna blahodat zakvitchuye moyu oselju.

Pryspiv:
Svite mii, yakyi ya, Hospody, okryleno-shchaslyvyi!
Viku moho den, yak krasne sonechko dobrom palahkotyt!
Dai meni yasnoho rozumu, nasnahy dai i syly
Den ocei z toboyu, Hospody, u zlahodi prozyt.

I povertayut nebesa zabute, vtrachene, rozp’yate,
I znov kohannya voskresa, i znov ya yunyi i krylatyi,
I znov cinuyu nad use lysh te, shcho z sercya v serce lyne,
I v mii kovcheh ljubov nese u dzobi hilochku maslyny.

Pryspiv