Shchaslyvi my!

Ostanni podyhy zymy,
Shche vypav snih, mabut, ostannii.
A my z toboyu zberehly
Za vsi roky svoye kohannya.

Kohannya – mov vesnyanyi cvit,
Shcho lyne pahoshchamy v vyrii.
Shchaslyvi my, shcho stilky lit
Z ljubov’yu zyvemo u myri.

Kohannya – mov osinnii lyst,
Shcho styha shelestyt, tripoche.
Kohannya – mov zymovyi blysk,
Mov litni travy – shchos shepoche!

Kohannya barvamy manyt,
Holubyt dushu ta loskoche.
Kohannya muchyt i bolyt,
Bizyt kudys, zletity hoche...

Tak, bez kohannya na zemli
Bulo by sumno, nespokiino.
Shchaslyvi my, bo zberehly
Kohannya shchyre ta nadiine.