Velychalna Danylu Halyckomu

Oi, bida rozislala svoyi chorniyi kryla –
Batyya navala pivsvitu pokryla.
Zapalaly oseli i cerkvy murovani,
Popovzly popid steli yazyky polum’yani.

I na knyazuyu radu v otu tyazku hodynu
ishly knyazi i knyazenyata, i yih hrizni druzyny.
Chto z Batyyevi ordy pershym v poli zustrine,
Znaide slavu hordu chy v boyu zahyne?

I u cerkvi Desyatynnii dzvony zadzvonyly –
Pershym v bii vede druzynu yasen knyaz Danylo.
Tyhyi homin miz polkamy, pohlyady orlyni,
I plyvut nad sholomamy horuhvy levyni.

Ne sudylas peremoha – lysh kryvavi rany,
Bolem vystlana doroha, lyhom zakvitchana.
Ale dolenka knyazivska vse peremahala,
Vze i korona korolivska syvynu vinchala.

Slava tobi, yasen knyaze, lycaryu nash hordyi!
Pershym ishov ty zupynyaty Batyyevi ordy.
Ne hylylas holivonka, koly vsi skorylys,
Popadaly horohvonky, a tvoya – lyshylas!
Slava korolju i knyazyu, vichna bude slava!