If (Synovi)

Koly ty berezesh zaliznyi spokii
Vsupir zahalnii panici i klyatbi,
Koly, naperekir huli zorstokii,
Miz neviriv ty virysh sam sobi.
Koly ty vmiyesh zdaty bez utomy,
Obmovlenyi, ne stanesh brehunom,
Oshukanyi, ne piddayeshsya zlomu
I vlasnym ne hyzuyeshsya dobrom.

Koly tebe ne porabuyut mriyi,
V kormyhu dum tvii duh sebe ne dast,
Koly ty znayesh, shcho za lycediyi –
Obluda shchastya i mashkara neshchast.
Koly ty hoden pravdy pylnuvaty,
Z yakoyi vze zyskuyut mahlyari,
Rozbytyi vytvir znovu doroblyaty,
Chocha nachynnya het uze stari.

Koly ty mozesh vsi svoyi nadbannya
Postavyty na kin, aby za myt
Procyndryty bez zalju i dorikannya –
Adze tebe porazka ne strashyt.
Koly zmertvili nervy, dumy, tilo
Ty mozesh znovu kydaty u bii,
Koly trymatys vze nemaye syly
I tilky volya vladno kaze: stii!

Koly v yurbi shlyahetnosti ne hubysh,
A buvshy z korolyamy – prostoty,
Koly ni vrah, ni druh, kotroho ljubysh,
Nichym tobi ne mozut dorikty.

Koly ty znayesh cinu shchohvylyny,
Koly vid neyi het use beresh,
Todi ya peven: ty yesy ljudyna
I zemlju vsyu svoyeyu nazovesh.