Oi, rozbyto charu

Oi, rozbyto charu...
Ta i rozlyto chary.
U moyeyi panny ochenyata kari.
Kari zori. Hory...
Karyi viter hayu
V ochenyatah panny toyi ya shukayu.
Ta vona dlya mene – karooka kara.
Kozne slovo hasne v ochenyatah karyh.
A ostanni zori z vitrom tyhym hayu
Az na denci dvoh ozerec
Shchos zithayut:

"My ne tvoyi, hlopche.
Ne tvoyi my nyni,
Kari ochi – lyho.
Potopai u synih".

Synim svitom hodzu, synih konei vodzu.
V synim sviti kari ochi ne znahodzu.