Chreshchena maty

Vona mene, malenkoho, hrestyla,
Yak syna ridnoho, uves svii vik ljubyla,
Uchyla viryty, terpity i proshchaty –
Zavzdy rozsudlyva, moya hreshchena maty.
Nevtomni ruky do hresta zlozyla.
Lezyt – ne dyhaye, bezkrovna i bezsyla.
Teper mene uze ne bude zustrichaty
I hrity serdenkom moya hreshchena maty.

Pryspiv:
Chreshchena maty, do tebe, nenko,
Letyt na krylah moye serdenko,
Do toyi haty, u toi sadochok,
Do toho duba, de toi horbochok.

Teper vona mene ne rozpytaye,
V yakii pitmi moya dusha blukaye.
Teper vona meni ne pryhadaye
Toi svit buvalshchyny, yakoho ya ne znayu.
Bezmeznyi svit – malenka domovyna.
Lezyt vona u bilyh kvitah, mov dytyna.
Zhasaye lito, teplyi doshchyk nakrapaye –
Vona shche tut, mov spyt... ta vze yiyi nemaye.

Pryspiv

V sadku pozovkle lystya obletyt,
Poviye pustkoyu kolys zatyshna hata,
A krai dorohy chornyi kamin spovistyt,
Shcho tut pohovana moya hreshchena maty.

Pryspiv