Berezovyi viter

Z yakoyis dolyny, zdolavshy pivsvitu,
Do mene prylynuv berezovyi viter.
Vin svitlyi takyi, pustotlyvyi i mylyi, –
V divochi lita ya takoho ljubyla.

Pryspiv:
Berezovyi viter, berezovyi viter...
Prynis v moye serce vohon pervocvitu.
Prominytsya serce v zvablyvyh nadiyah,
I stukayut v Dushu spokuslyvi mriyi.

Mene vin pisnyamy tryvozyt-hvyljuye,
Dumky moyi z nym des po svitu mandruyut.
Choch syvi lita nastupayut na kryla,
Ta ya b za tym vitrom krai svitu letila.

Pryspiv

Ya tyho dyvuyus: vin buv chy prysnyvsya?
Do sercya torknuvsya i des zahubyvsya.
Dyvuyus – i znov ioho pisnyu spivayu,
Berezovyi viter z dorih vyhlyadayu.

Pryspiv