Bozevilna

Skoro des ya pobachu tvoyi ochi.
Chochesh, zahubytys sered nochi,
Chochesh, mozesh rozchynytys v bozevilli!
Ya tvoya! De b ne buv ty u pidpilli!
Zahovatysya ne zmozesh, ya pobachu.
Pomylyatysya ne shochesh, ya probachu.
Bil vchynyty ne zumiyesh, ya zaplachu.
Ne zumiyesh, ne posmiyesh – ya tvoya!
Vtrata chasu ni dlya koho ne zupynka.
Vse spochatku mozna z danoyi hvylynky!
Budesh bohom, ya na vse zakryyu ochi –
Na, bery i zabyrai use, use, shcho hochesh!
Skoro, des, podaruyu tobi nebo.
Ne povirysh, ta meni za ce nichoho vze ne treba.
Tilky zaberu sobi tvoyu svidomist!
Vsyu svidomist, a natomist ya tvoya!

Pryspiv:
Znayesh, ya tvoya!
Znayesh, ya tvoya!
Znayesh, ya tvoya!
Znayesh, ya tvoya!

Bachysh kysen zahovavsya u dolonyah,
Vse dovkola tilky v nashomu poloni,
Ya daruyu vse, lysh zabuty tebe proshu, polihamnist sniv!
Ya takoho ne vynoshu!
Skyn z plechei vse, shcho bulo v tebe z svitom,
Tilky ya mayu pravo zaletity
U svidomist pereliplenu vze mnoyu!
U svidomist! A natomist ya tvoya!

Pryspiv