Z vust molodi

Myromen:
Systema – u yakii plyvemo, spokonvichna problema,
Dlya ljudei, yaki hochut zyty poza neyu,
Okremo vid usih isnuvaty sobi,
Ne boyatysya nikoho i nichoho,
Mozlyvo, treba sprobuvaty i meni zrobyty hid takyi...
Vyity za ramky, i ne povertatysya syudy,
Odnym dotykom zminyty vsih i vse, shcho navkolo mene ye,
Moye bazannya znaity sebe, i te, shcho moye,
Zahublene pomiz velykyh siryh stin,
Yaki navkolo nas rokamy buduvaly shakaly,
A my shukaly spravedlyvist, shukaly istynu,
Shukaly des v sobi, ale mabut zapizno vze...
Hodi obicyanok, vze hodi z nas pustyh sliv,
Nabrydlo sluhaty, navkolo tilky zrady i hniv,
Sluhai pravdu, yaka z vust molodi lyne,
Sprobui znaity u comu zolotu seredynu,
Yedyna problema – nas malo, hto zrozumiye,
Ale zyty poza hroyu bahato hto mriye...

Odna nadiya, yaka ves chas nas hriye,
Dyvne yakes vidchuttya u shcho my virymo,
Bulo kolys vse sirym, na kinec vono zitlilo,
Smilyvo mozemo ity vpered, ale chy diidemo...
Diidemo do kincevoho etapu hry, (a tam shcho?) a tam nikoho...
Nichoho krim nashoho slova,
I sho z coho? nema pidtrymky zzovni,
Musymo sami pidnimatysya z coyi bezodni,
Dovkola klouny i takyh povsyudy miliony,
Tonnamy rozdayut svoye hivno, a my, yak zombi
Spryimayemo ce, niby na shyyi kilce, yake keruye vamy,
A vam vazko zbahnuty ce!
Typu ne pravda... typu rozvodyat varvary,
Nu i sho z coho, vam i tak nasraty zdavna...
Moye pytannya: "chy zalyshyte za soboyu slid?"
My z Kryzykom poza hroyu – u nas svidomi pohlyady na svit!

Pryspiv:
Svidomi pohlyady na svit, pid bas i bit,
Nadiyi rozbyti i vze na yih mohylah kvity,
Ne budte nayivni, yak dity, nadiyu ne ubyty
My to rozumiyemo, shcho ce vse bulshit...

Kryzyk:
Meni ne treba vkazuvaty, kym buty, yak buty,
Ya budu sam soboyu, ya ne lyalka vudu,
Na hrudy ya beru tyahar, yakyi ne cinyat ljudy,
Na foni inshyh turbot, moyi pokryti brudom.
Povsyudy bezlich takyh, ya nache vidchuvayu ce,
Vony trymayut u sobi ce, bo inshi layutsya,
Nache lyakayutsya toho, shcho pokaraye zhraya,
Za pravdu i za istynu, yaku zavzdy hovayut.
Na zal, yiyi tayat druzi, vbyvaye uryad,
Tebe hoduyut obicyankamy, znovu z duryat!
Tobi moze brehaty, toi hto ves chas poryad,
Shkoda shcho v comu vypadku, ne vin zaznaye horya.
Mozlyvo potim, mozlyvo zhodom,
Nahoda ne lyahaye pid tebe, neyu keruye narod,
Skorishe sylnyi keruye, a slabym ***,
A ya svidomo zvazuyu zyttya, i rymuyu.

Ta rymuvaty moze koznyi, ale chy mozna,
Rymamy cymy vymyty te, shcho i tak poroznye!
Ya pro ideyi, ya pro zakony,
Yaki ne vyznayut, a na paperah miliony...
Nasampered ce ne povaha do samoho sebe,
I vy pytayete, dlya choho zminy? Komu ce treba?
Navishcho zminyuvaty te, shcho uze isnuye,
Zvychaino. Davno na ce usi poklaly ***.
Tomu i ne strymuyut ne vzyty ce hanebne slovo,
I Po***, povtoryuvatymu znovu i znovu
Cya mova same dlya takyh, yakym baiduzi dovody,
Ce pohlyady na sohodennya iz vust molodi.

Pryspiv (2)