Rumba tarakana

Buv yakos u spilnii bani,
Ya tam myyus shchotrydni,
Znyav shkarpetky, potim shtani,
Rozdyvlyayusya v tumani,
A v nim tarhan na tarhani.
Ot zarazy, vmiyut zyty,
Kazut cily trysta lit,
A tut ne vstyhnesh zahvority,
Pohovayut i pryvit.

Ce pryrodno vyklykaye
I oburennya i hniv,
Chom nauky v nas nemaye,
Shcho na doslidah vyvchaye
Nevmeruchist tarhaniv.
Ya ne hirshe vid uchenyh
Dokladu do spravy ruk,
Holova taka u mene
Yak akademiya nauk.

Nasuvav ya yih v kysheni,
Shcho pry meni, to moye,
Vzyav u sumku, vzyav u zmeni –
Os yak roblyat spravzni vcheni –
Mendeleyev ta Fur’ye!
Vdoma vysypav u banku,
Na dobranich yim skazav,
Dobre vyspavsya, a zranku
Doslid viku rozpochav.

Rik kropyv na tu zarazu
Mii sekretnyi instytut,
Ale vycherpav vsyu bazu
Vid vohnyu, kyslot ta hazu
Do cianistyh otrut.
A vono sobi nahliye
I use pidryad zere,
Radiaciya ne diye
I holera ne bere.

Ya susida mayu hlopa,
Vin v medychnomu student,
Vkrav dlya mene mikroskopa,
I pishla ostannya sproba
Mii va-bank eksperyment.
Podyvyvsya na tvarynu
U firmovyi ob’yektyv,
I taku uzdriv kartynu,
Malo z podyvu ne vmliv.

A hudobyna pohana
Maye pysok mov banyak,
Maye cherevo, yak bana,
Shchei zachisana i ubrana
U kravatku i pidzak.
Ya ocham svoyim ne viryv,
Az probralo do kistok,
A yak pidzak iomu zashkiryv,
A tam malenkyi partkvytok.

Stalo vse na svoye misce,
Zrozumilo shcho po chim,
Rozchynalasya zavisa:
Os chomu yih v nas do bisa,
I ne vytravysh nichym.
Moze b tak i ne kazav by,
Ale dosvid mii doviv:
My usi pishly vid mavpy,
A vony – vid tarhaniv.

Tak my razom i zyvemo,
Otakyi u nas durdom,
I yedynaya problema:
Chy davyty yih okremo,
Chy vyvodyty hurtom.
Ta ya inakshu mayu zbroyu –
Tarhanam dovirena smert –
Lysh hitaru ya nastroyu
Vsi bizat vid mene het.