Dusha i tilo

Mene zvut Tryzubyi Stas.
Mayu tilo i dushu.
Tym ne menshe, ya vsih vas
poperedyt mushu:
shcho dusha shche moloda –
bachyte, yak spivaye!
A ot z tilom vze bida,
I inshoho nemaye.

Vze poskrypuye kardan,
shchos v motori stuka,
pidtikaye chasom kran,
karbyurator hryuka...
Pravda, z nih shche ne padu
(yak prytulyt do stinky),
ale yak nalivo idu –
vze trusyatsya kolinky...

Likar kaze: Pane Stas!
V vas hastryt hronichnyi.
Ta zahalnyi stan u vas
shche ne katastrofichnyi.
Yak horilku ne vzyvat,
I kynuty palyty,
to shche rokiv 25
mozete prozyty!

A diyeta v vas taka:
vam ne mozna soli,
cukru, percyu, chasynka,
morkvy ta kvasoli.
Moloko lyshen kvasne,
a bulba lysh varena...
I vzahali, use pisne,
a reshta – vnutryvenno!

Shchodo inshyh zaboron
(shchob ne bulo stresu), –
vam ne mozna telefon,
televizor, presu.
Ne smiyatys, ne spivat,
rot ne rozzyavlyaty
i, yak nadvori minus p’yat,
ne vyhodyt z haty!

A shcho stosuyetsya zinok –
ne kovtaite slynu.
Shchob ne bulo i dumok,
navit pro druzynu.
Treba zvazyty na vik,
likuvaty shlunok...
Nu... Chiba shcho cherez rik –
probnyi pocilunok!

Yak ya vysluhav te vse
shchodo svoho tila –
chuyu, des mene nese,
niby zzadu kryla!
To, mabut, moya dusha
vze do rayu prahne...
I lysh za vuhamy lapsha
shche na zemlju tyahne!

I tomu ya tilo v morh
ne spishu zdavaty.
Shche do vas ya mayu borh –
pisnyu zaspivaty.
I hai todi dusha moya
des propade z chasom –
vze ne Stasom budu ya,
a ikonostasom!