Ridne misto

Ya z Ukrayiny, z Ivano-Frankivska, moze hto chuv?
Misto chudove, kolys nazyvalosya Stanislavom.
Sto rokiv tomu tut buv vypadkovo pysmennyk Franko,
Ye promyslovist v nas: himiya, doshky, hlib, moloko.

Zliva Bystrycya, sprava Bystrycya – kupa vody.
Ale ni ljudy, ni ryba ne kvaplyatsya lizty tudy.
Yide troleibus nabytyi na Pasichnu – vydzu z vikna...
Ce moye misto, malenke i zatyshne – Halychyna!

Krucheni vulyci, lypy z topolyamy ta yalynky.
Sorochky vyshyvani, yaici malovani i rushnyky.
Try avtostanciyi, aeroport, koliiovyi vokzal,
Elektrostanciya, klub komunalnykiv, vodokanal.

Polska ratusha, i, kazut, pid neyu – pidzemni hody.
Ale nikoly ne mav ya bazannya phatys tudy.
Yide mashyna, a v kuzovi kradena tonna vapna.
Ce batkivshchyna, ce moye misto – Halychyna!

A ce ye naibilsha i naibilisha iz vsih bilyh hat.
Tut oblrada, a trohy ranishe sydiv aparat.
Vlada zminylas, ta vse zalyshylos – ti sami didy.
I, moze, tomu ya yih ihnoruyu – ne lizu tudy.

A na Dnistrovskii – bazary, kiosky, torhovi ryady.
Ta hroshei nemayu i ya sy ne phayu pyskom tudy.
Vsi shos kupuyut, minyayut, gendljuyut – ljudei, yak pshona!
Oi, ridnyi krayu, tebe ya kohayu, Halychyna!

Zliva Bystrycya, sprava Bystrycya – kupa vody.
Polska ratusha, i, kazut, pid neyu – pidzemni hody.
Trohy nayivna, trohy vesela, a trohy – sumna...
Oi, ridnyi krayu, tebe ya kohayu, Halychyna!