Pochekai

Pochekai, pochekai, pochekai, moya myla, shche troshky,
Lyholittya mynut, ty zabudesh pechali, mov son.
Styah zasyaye nad namy v kolorah pshenyci i voloshky,
I ostannii sovitskyi soldat peretne nash kordon.

Hidnu vidsich damo my usyakym neproshenym hostyam.
Do Moskvy bilsh nikoly ne pidemo my na poklon.
Pereidemo do rynku, valjuty. Rozpustym kolhospy.
I ostannii sovitskyi soldat peretne nash kordon.

Usmihnysya, kohana. Vkrayina vze skoro povstane!
i zalunaye cya pisnya vid Syanu samoho po Don.
Postamenty poznosym, a tym, komu treba, postavym.
I ostannii sovitskyi soldat peretne nash kordon.

Ne budesh narikaty ty bilshe na Radu Ministriv,
Z spozyvackoyi knyzky ostannii vidirvesh kupon.
Bo bude v mahazynah horilka, i bude shcho yisty.
I ostannii sovitskyi soldat peretne nash kordon.

I vze skoro z toboyu my raptom prokynemos vranci,
A Verhovnaya Rada pryimaye pro vlasnist zakon.
I stoyit na trybuni Kravchuk Leonid v vyshyvanci.
I ostannii sovitskyi soldat peretnuv nash kordon.

Otodi vze, kohana, vidkynuvshy vsyaki vahannya
I pozbavyvshys strahu i bezhluzdyh staryh zabobon,
My nareshti z toboyu seriozno zaimemsya kohannyam,
Yak ostannii sovitskyi soldat peretne nash kordon.