Svitlo i tin

Ne dyvuisya, ce ne dyvo,
Svitlo i tin, taky pravdyvo,
Vidobrazeni v kohanni –
Pershyi pohlyad i ostannii.
Ne zabudu svitlo viry
U bezzahysne shchaslyve,
U dytyache spodivannya –
Shcho ty – pershyi i ostannii.

Ne dyvuisya, ce ne kazka,
Svitlo i tin zavzdy prekrasni.
Za ochei tvoyih prominnya –
Stanu ya tvoyeyu tinnyu.
Tin sohodni – ya, ty – zavtra,
Tilky svitlo coho varte,
I dusha moya sohodni
Poverne tebe z bezodni.

Tam, de sonce nashe syade,
Ne zabude serce zrady.
Nova zirka zapalaye,
Znovu ya tebe zhadayu.
Svitlo nas pov’yaze nyni,
Ta pryidut, yak nashi tini –
Vchora pershyi den kohannya,
A sohodni den ostannii.

Tin shovaye tvoyi ochi,
Smert mene zustrity shoche,
I povesty v tin nebesnu...
Ta kohannya znov Voskresne!
Ne dyvuisya cii omani,
Pomiz namy den ostannii,
Ale serce v pershyi lyne –
Zavtra tam tebe zustrinu.

Ne dyvuisya, ce ne dyvo,
Svitlo i tin, taky pravdyvo,
Vidobrazeni v kohanni –
Pershyi pohlyad i ostannii.
Ne zabudu svitlo viry
U bezzahysne shchaslyve,
U dytyache spodivannya –
Shcho ty – pershyi i ostannii.

Ne dyvuisya, ce ne kazka,
Svitlo i tin zavzdy prekrasni.
Za ochei tvoyih prominnya –
Stanu ya tvoyeyu tinnyu.
Tin sohodni – ya, ty – zavtra,
Tilky svitlo coho varte,
I dusha moya sohodni
Poverne tebe z bezodni.