Samotnist

Samotnist stomljuye mene,
Zavzdy odyn – nema nikoho
Chto by pidtrymav, dopomih
Lysh hochetsya tepla prostoho
Ni, ne simeinoho, a zovni,
Yakus tobi blyzku ljudynu
Znaity tu samu polovynu
Shcho zavzdy bude, tak i znai
Lyublju, ljublju, kohai, kohai
Koly z znaidu – ya i sam ne znayu
Ta Hospoda odne blahayu
Proshu, molju, podai hoch znak
Napevno znayesh, shcho ne tak
Shcho ya zrobyv i shcho nakoyiv
Komu i skilky prykro skoyiv
Ty bachysh vse, bo tak i treba
Bo ce tvoya uze potreba,
Prote zyvesh ty ne nebi
I ne v kazkah i ne v lehendah
Zyvesh ty v serci, i ne treba
Lysh tak nahaduyesh pomerlyh
Ya shchyro dyakuyu tobi
Za vse, shcho dav i vse shcho bude
Shcho kolo mene tilky ljudy,
Yaki zyvut, a ne isnuyut
Prote do krashchoho pryamuyut
Znaity zyttya, take yak hochut
I pro yake ves chas torochat
Nu znayesh, Hospody, shukayut
Na sviti rayu ne zemnoho
Po vsih prostrorah lysh blukayut
I ne znahodyachy nichoho

Za shcho, za shcho ty tak nad namy?
Chym vynni my tobi? Skazy?
Adze lysh nashymy svitamy
Pryamuye shchyrist vid dushi.
Ya znayu, znayu – ty karayesh
Za shcho – dohaduyus, prote,
Dushi ya koznoho ne znayu
Ale skazu tobi odne
Rozruha, bezdna nas chekaye
Bezzalnyi holod i zaha
De lysh horoshyi pomyraye
A zlym ity shche ne pora
Ya znayu, chuyesh, shcho ya kazu
I zaraz dyvyshsya syudy
Tak, ya spromoznyi, ya nalazu
I zametu svoyi slidy
Ya znayu, ya ne idealnyi
Ale hiba isnuye vin
Chto chystyi tilom i moralno
I v sviti ne maljuye stin
Mozlyvo trohy perebilshyv
Tak, v comu ye moya vyna
Ale ne hochu shchob zakinchyv
Iz frazamy: "lyshe vona..."

Ya dushu vyllyu shche ne raz
Pochuyesh, Hospody, ty znovu
Moyi slova i kayattya
Dushevnyi bil i moyu promovu
Nabralos za bahato rokiv
U serci bil i same ta
Yaku shukayu odynokyi
Vazayu shcho to ye moya meta
Povir lysh, Boze, zyty vazko
Kudy ne pidesh – vsyudy bil
U ochi ne zahlyanesh – strashno
A bez ljubovi zah – povir
Blahayu, Hospody, prosty
Ves hrih, shcho ya chynnyv nedavno
Bud laska, ne karai podavno
I vsi provyny vidpusty