Leprozorii

Koly pochynayetsya doshch,
Ty chekayesh pryhodu soncya.
Ty maljuyesh sobi Vesnu
I chytayesh im’ya v pohoronci.
I ne hochetsya bachyty tyh,
Chto smiyetsya i mliye vid shchastya,
Tyh do koho pryishla vesna,
A tobi tak i hochetsya vpasty.

Pryspiv:
I rozbytysya na druzky...
Kriz kaminnya ty bachysh zori
Pid kaminnyam lezaty naviky,
Znaishovshy svii Leprozorii.

Zal, toi, hto v nebi sydyt
Zalyshyv chasu tak malo
Prozyvshy ioho, ne korys,
Zyvy tak, shchob az nebo upalo.

Pryspiv

I rozbylysya na druzky
Ob toi kamin, shcho buv nad toboyu.
Chai vin zam zbyraye zirky
Ti, shcho vpaly u tvii Leprozorii.