Kohannya

Sohodni zranku, yak zavzdy, nesu tobi svoyi dumky
V kyshenyah pusto, ale ya tvoya istoriya sumna.
Vona taka, yak sonce vden,
Haryachyi slid moyih pisen.

Pryspiv:
Ta navishcho ce tobi, ta navishcho ce meni?
Zamknemosya na try dni
I budemo robyt kohannya
Neseriozno i ne vostannye.

Vze rozpyly my vyno, ale zaivym ne bulo.
Ya zanuryvsya u tebe, v tvoye tilo molode.
Vse bulo yak pershyi raz
I ne strymatys niyak.

Pryspiv

Ta nevdovzi pryide lito i poyidu ya do Lvova,
Proshchavai moya divchyno, kolizanko z Ternopolya.
Budu zhaduvaty chasto tvoye misto i vse prekrasne
I zalyshyv ya tobi ci veseli tepli dni.

Pryspiv