Dosyt!

Politykoyu ruinuyete prekrasne,
Nihto ne pam’yataye, yak vtekty...
Znaity hocha b odne, shche vlasne,
Tak ni, ci hilzy znaly yak lyahty.

V bibliotekah znov porozni steli,
I sonce probyvaye, skriz pisok.
Vsi pam’yatayut: des tut dveri,
Ale zabuly, yak pulsuye svitla toi shmatok.

Dosyt!
Zalyshte nas u vlasnyh snah,
Dosyt!
Vze dosyt.

Tremtyt dytya, shcho hoche yisty.
Vony blahayut: ne curaites nas!
A yak ze ti, hto ne postiino prisni,
I yak ze ti, hto znaly, shcho ce znak.

V ekranah znov ryatuyut i vbyvayut,
Yak ostohydli kursy "Ne trymaite zla".
Navishcho nam todi bezhluzdi hasla?!
Des hasne svitlo, des znov ide viina.

Dosyt!
Zalyshte nas u vlasnyh snah,
Dosyt!
Vze dosyt.

Politykoyu ruinuyete prekrasne,
Nihto ne pam’yataye yak vtekty...
Znaity hocha b odne, shche vlasne,
Tak ni, ci hilzy znaly yak lyahty.