Ne zenysya, synu

Ne zenysya, synu, bo zlo tobi bude:
Budesh maty zinku v hati, a hliba ne bude.

Syn mamy ne sluhav, skoro ozenyvsya
Ta i do zinky Kateryny rano prychepyvsya.

Ne zuritsya, mamo, bo ya tak mirkuyu:
Yak ya, mamo, zholodniyu zinku pociluyu.

Yak naciluvavsya ta namyluvavsya –
Pid ochyma pochornilo, a zyvit zapavsya.

Zadzvonyly dzvony u nedilju zrannya.
Pohovala maty syna cherez ciluvannya.