Vechirnya pisnya

Za viknamy den holone –
U viknah pershi vohni.
Zamkny u moyih dolonyah
Nenavyst svoyu i hniv.

Zlozy na moyi kolina
Kaminnya zorstokyh dniv
I sriblo svoho polynu
Meni poklady do nih.

Shchob vilne, rozkute serce
Zabylos znov haryache,
Shchob ty, naimicnishyi, spersya
Lycem – na moye pleche.

A ya pocilunkom teplym,
M’yakym, yak dytyachyi smih,
Zhashu polum’yane peklo
V ochah i dumkah tvoyih.

Ta zavtra, koly prostory
Prorize persha surma –
V zadymlenyi chornyi morok
Zberu ya tebe sama.

Ne vizmesh plachu z soboyu –
Ya plakat budu piznish.
Tobi z podaruyu zbroyu:
Cilunok hostryi, yak niz.

Shchob mav ty v zaliznim svysti
Dlya kryku i dlya movchan –
Usta rishuchi, yak vystril,
Tverdi, yak lezo mecha.