Leleka

Cholodnyi viter v ochi meni,
Melanholichno syayut mista vohni.
Slova, mov ryby, tyho splyat v hlybyni
Ya neruhomyi, mov ostriv.
A tvoyi slozy – holodna rosa,
Baiduze dyvlyatsya unyz v nebesa.
I zoden z nas dyva bilshe ne zde.
Vze ty sama, ya sam.

Des tyho bljuz lunaye u nochi,
Nu shcho z ty, serce, movchysh?

Pryspiv:
Letyt daleko, yak leleka,
Moye serce nad zemleyu,
I shukaye krai zemli i samoty.
Tvoyi maljunky palyt speka
I vkryvaye lid stosunky,
Choch tebe ya sto raziv uze prostyv.

Scenarii shchastya prostishe vody
I happy end ye u p’yesi zavzdy.
Ale hto moze distatys tudy,
Yakby bulo b ce tak prosto.
U huchnomovci hvylya plyve,
Mene vze poshepky ty ne pozvesh.
My ne znaidem synii zoryanyi hram.
Vze ty sama, ya sam.

Des tyho bljuz lunaye u nochi,
Nu shcho z ty, serce, movchysh?
Des tyho bljuz lunaye u nochi,
Nu shcho z ty, serce, movchysh?

Pryspiv (2)