Choven

Doloni svoyi prostyahav ya do neba,
Hornylo dushi rozpalylo plominnya.
Krim tebe nikoho-nikoho-nikoho ne treba,
Ya hochu tepla, bo dusha – ne kaminnya.

Pryspiv:
Choven, mii choven, povezy mene tudy,
De kohana, ljuba poryad bude nazavzdy.
Choven, mii choven, bratyku mii,
De kohana, ljuba, povezty mene zumii,
De kohana ljuba.

I ne bulo zemli pid nohamy u nas,
I lyshalysya poryad udvoh: ty i ya.
Zrozumiv – my razom, zupynyayetsya chas,
Ne vidchuv, shcho my poryad ostannii lysh raz.

Pryspiv (2)