Mii lycarskyi hrest

Dyhaye lis,
Ptashka na hilli
Pisnyu spivaye, shcho tishyt mii sluh...
Ya dovho ris –
ishov cherez cili,
Shcho tilo hartuyut i zmicnyuyut duh...
Tyha rosa
Zib’yetsya z trav
Krykom "vpered!", druznym tupotom nih...
Ya tut znaishov
Te, shcho shukav
Slavu zdobuv i sebe peremih!

Pryspiv:
Mii lycarskyi hrest –
Moya nahoroda
Za te, shcho ne vpav, za te, shcho ne vtik!
Mii lycarskyi hrest –
Yaskrava pryhoda,
Shcho bude tryvaty v meni cilyi vik!
Mii lycarskyi hrest!..

Plynut roky,
Yih zametili
Skroni moyi pofarbuyut u snih.
Ya, zavdyaky
Shramam na tili,
V pam’yat svoyu zakarbuyu usih
Druziv moyih
Ta vorohiv –
Koho ljubyv i koho vbyvav...
Moze chohos
Ya ne zumiv,
Ta ne zhubyv, ne prodav, ne prohrav...

Pryspiv

Tym, shcho zahynuly, i tym, shcho vyzyly,
Slovo svoye vdyachno prysvyachuyu!
Chai voroh zyrkaye ochyma hyzymy,
Nehai harchyt – meni ne lyachno.
Chto vris korinnyam, toi ne zlamayetsya.
Chto maye sterzen, toi ne zihnetsya.
Lyubov do materi – naikrashcha poradnycya.
Lyubov do vitchyzny – ideya sercya.
Lycarskyi hrest – vidznaka dlya obranyh –
Ne zavzdy na hrudyah, a v diyah i zvershennyah.
Dlya tyh, shcho v boyah stavaly horobrymy.
Dlya tyh, shcho v ataky zdiimalysya pershymy.
Ya ne vidstupytysya vid slova skazanoho –
Budu derty rukamy, zubamy hryzty!
U sviti bahato brudnoho i zaraznoho,
Ale toi, hto hoche, zalyshayetsya chystym...

Pryspiv