Ty moya

Na tomu berezi, na tomu berezi,
V comu berezni, a moze, v veresni,
Navesni abo voseny
Ty skazala, skazala, skazala meni.

Splelysya ruky mov hillya na derevi,
Zlylysya zvuky i vusta u temryavi.
Nayavu, a moze, u sni
Ty skazala, skazala, skazala meni:

Pryspiv:
Ya – tvoya, ty – moya, ya – tvoya, ty – moya,
Ya – tvoya, moya, moya, moya, u-u-u.
Ya – tvoya, ty – moya, ya – tvoya, ty – moya,
Ya – tvoya, tvoya, tvoya, tvoya, u-u-u.

Todi pobachyv v ochah tvoyih slozy ya
Na tomu berezi staroho ozera,
Slozy shchastya, a moze, zurby.
I skazav ty, skazav ty, skazav ty meni:

Pryspiv:
Ty – moya, ya – tvoya, ty – moya, ya – tvoya,
Ty – moya, moya, moya, moya, u-u-u.

Bereh mii vse takyi ze pustyi,
Pozabuta zemlya.
Ya dyvljusya na bereh tvii,
De bula, bula, bula, bula...bula. Ya – tvoya!

Pryspiv:
Ty – moya, ya – tvoya, ty – moya, ya – tvoya,
Ty – moya, moya, moya, moya, u-u-u.
Ty – moya, ya – tvoya, ty – moya, ya – tvoya,
Ty – moya, moya, moya, moya, u-u-u.