Den u den,
nich u nich,
marevo ide zyttya.
Za viknom,
chas letyt,
hoch i ne spishyt.
Kriz pisok
mrii i dumok
riky storich techut.
Do krayin
sribnyh sniv nas vony nesut.
Den u den,
nich u nich,
nache svyatkovyi pyrih.
Chto z ioho
podilyv?
hto, shcho zasluzyv?