Oi u poli, v poli

Oi u poli, v poli
Dub na dub shylyvsya,
Doty syn buv dobryi,
Poky ne zenyvsya.

A yak ozenyvsya
Ta vzyav sobi zinku,
Ta i stav zabuvaty
Pro ridnu matinku.

Oi u poli, poli
Maty zyto zala.
Yihav syn u hosti,
Maty ne piznala.

– Pokyn, pokyn, maty,
Ceye zyto zaty,
Ta i pidemo, maty,
Pyty shche i hulyaty.

– Ne pokynu, synu,
Coho zyta zaty,
Bo i ne mayu, synu,
Chym tebe vhoshchaty.

Chy ya tobi, synu,
Borshchu ne varyla,
Ty mene pokynuv,
Shchob ya tak bidyla.

Chy ya tobi, synu,
Podushku ne slala,
Ty mene pokynuv,
Shchob ya biduvala.