V misti Husyatyni

V misti Husyatyni novyna si stala:
Pani pana mala, Petrusya kohala.

Pani pana mala, Petrusya kohala,
Po try-shtyry razy za nym posylala.

Naivirnishyi sluha dodyvyvsya toho,
Zachav dohanyaty pana molodoho.

Dohonyv vin pana na tesovim mosti:
– Vertai, vertai, pane, pani maye hosti.

– Oi sluho z, mii sluho, ne kazy my toho,
Albo moya pani rodu ne takoho.

– Oi pane z, mii pane, yak my to ne virysh,
Na svoyim podvir’yi meni v serce strilysh.

Podyvyvsya Petrus v horishnyu kvartyru:
– Pani z moya pani, ya z tobov zahynuv.

Uzyav pan Petrusya popid bili boky,
Kynuv pan Petrusya u Dunai hlybokyi.

Plavai, Petrus, plavai vid krayu do krayu,
Bulo ne ljubyty molodenku panyu.