Ne zabuvai vertatys...

Vzayemne neporozuminnya... I ty zburlyayesh slova,
Nenache kaminnya. Obertom holova,
Zyttya shkerebert i vse chastishe pryhodyat
Nerozumni dumky pro smert...
Ne vystachaye terpinnya, ne vystachaye kohannya,
Ne vystachaye hroshei i ce naibilshe lamaye...
Svoyi hlyboki zithannya zalyshayesh dlya sebe,
Bo do tvoho zyttya nikomu dila nemaye.
Plachesh v podushku, smiyeshsya u vichi,
I, shchob tebe zrozumily, vse povtoryuyesh trychi.
Ta chasom vazko zbahnuty elementarni rechi
I ty znovu shukayesh poryatunok u vtechi...
Ta koly pid holodnym doshchem omyyesh oblychchya
I pronyzlyvym vitrom ostudysh holovu,
A v tili vidchuyesh strashennu vtomu –
Prypynyai durity, povertaisya dodomu!

Ty ne zabuvai, ty ne zabuvai vertatys...
Prypynyai durity, povertaisya dodomu!
Ty ne zabuvai, ty ne zabuvai vertatys...
Prypynyai durity – povertaisya!

Molode podruzzya – stara istoriya.
Malenki dity, velyki problemy.
Lyubov nevmyrushcha vbyvayetsya pobutom.
Lyubov tymchasova korystuyetsya popytom.
Dity, dity, kudy vas podity?
Posadyty na lopatu ta vykynuty za hatu!
Ta zamist haty – kvartyra, zamist lopaty – lozka,
I sim’ya tyahne zyly, vbyvaye tebe potroshky.
Narikannya druzyny, holosinnya dytyny,
I susid cilyi den b’ye kuvaldoyu v stiny.
Vid coho hochetsya vyty, vid coho hochetsya vbyty,
Nu yak v takyh umovah mozna kohos ljubyty?!
Medovyi misyac davno lyshyvsya pozadu,
Ne pryhadaty navit pershu vzayemnu zradu...
Ty hryuknuv dveryma, ale syla ne v comu –
Ty potriben sim’yi, toz povertaisya dodomu!

Ty ne zabuvai, ty ne zabuvai vertatys...
Ty potriben sim’yi, toz povertaisya dodomu!
Ty ne zabuvai, ty ne zabuvai vertatys...
Ty potriben sim’yi, toz povertaisya!

I koly ty vyrushayesh u daleku dorohu,
Koly v dushi vidchuvayesh neimovirnu tryvohu,
Koly buduyesh dobrobut na chuzii storoni,
Koly ruinuyesh dobrobut v nezrozumilii viini,
Pam’yatai, shcho ye ljudy, yakym ty potriben,
Pam’yatai, shcho ye misce, kudy mozna vernutys!
Tam dlya tebe zavzdy rozchyneni dveri,
Tam na tebe chekayut, zavzdy na tebe chekayut!

Ty ne zabuvai, ty ne zabuvai vertatys...
Tam na tebe chekayut, zavzdy na tebe chekayut!
Ty ne zabuvai, ty ne zabuvai vertatys...
Tam dlya tebe zavzdy rozchyneni dveri!
Ty ne zabuvai, ty ne zabuvai vertatys...
Pam’yatai, shcho ye misce, kudy mozna vernutys!
Ty ne zabuvai, ty ne zabuvai vertatys...
Pam’yatai, shcho ye ljudy, yakym ty potriben!