Zaspivaimo pro ruyinu

Zaspivaimo pro ruyinu,
Zakarpatsku Ukrayinu.

Zaspivaimo razom, brattya,
Yak sya bylo Zakarpattya.

Desyat tysyach voyuvalo,
Krov nevynno prolyvalo.

A nad Chustom voron kryache,
Ukrayina-maty plache.

Plache, tuzyt i rydaye,
Svoyu volju vyhlyadaye.

A Tysoyu plyvut trupy,
Serce rvetsya od rozpuky.

Nese sestru, nese brata,
Zoni – muza, dityam – tata.

Ne plach, maty, i ne tuzy –
Syn ranenyi ta ne duze.

Holivonka na chetvero,
A serdenko – na shestero.

Zaklych, maty, dohtoryka,
Maisternoho stolyaryka.

Naime hatku i zbuduye
I nachorno pomaljuye.

I bez dverei, bez vikonec,
Bo vze momu zyttyu konec.